Filmkring Plaza Futura - April 2016

 

Arianne zagen op 15 april deze laatste film van het filmkringseizoen.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik er van heb genoten.

Het is het goed vertelde en verfilmde verhaal van eigenlijk een heel gewone man in een doodgewone woonwijk ergens in Zweden.

We horen en zien het verhaal van zijn leven vanaf zijn kindsheid tot zijn bestaan als eenzame oude man.

Hij heeft zich tot doel gesteld om toezicht te houden op het sociale gebeuren in de buurt waar hij woont.

Hij doet dat echter op een vreemde manier die tegen de haren van de mensen om hen heen in strijkt.

Toch doen sommigen - zoals als een gezin van 'nieuwe Zweden' dat vlakbij hem komt wonen - een poging om tot het hart van Oven door te dringen.

In de loop van de film worden wij stukje bij beetje geïnformeerd over de gebeurtenissen in het leven van Oven die hem hebben gemaakt tot de man die hij nu is.

Ik zal daar niet verder over vertellen en als je er meer over wilt weten ga dan de film bekijken.

Het is de moeite waard; je zult meegesleept worden door de gebeurtenissen.

Filmkring Plaza Futura - maart 2016

Arianne en ik hebben deze film - "Brooklyn" met genoegen bekeken.
Het is een boeiend en technisch gezien goed verfilmd werkstuk geworden.
Hoewel het in mijn ogen geen diepgaande film is, maar dat hoeft ook niet altijd.
Het is een simpel verhaal, dat goed te volgen is en goed mee te beleven.
Saoirse Ronan is een Iers meisje dat in de vijftiger jaren van de vorige eeuw naar de Verenigde Staten emigreert.
Zij kan dat dank zij de hulp van een Ierse priester die voor haar een onderkomen en een betrekking heeft geregeld.
Uiteraard is het eerste jaar zeer moeilijk door het gemis van familie, vrienden en kennissen.
Zij doet echter haar best om een weg vooruit te vinden.
Daarbij leert zij een Italiaanse jongen kennen en het klikt zo goed tussen die beiden dat zij tot een huwelijk besluiten.
Helaas stuurt het onverwachte overlijden van haar zuster die voor hun moeder in Ierland zorgt de plannen in de war.
Zij keert terug naar Ierland maar komt na enige weken toch tot de conclusie dat haar toekomst in Brooklyn ligt.
Het klinkt wat saai, maar ik heb de 111 minuten die de film duurt geboeid zitten kijken.
Een aanrader.

Plaza Futura - Filmkring Februari 2016

 

Wij - Arianne en ik - zagen de trailer in januari en hadden daarover gemengde gevoelens.

Nu werden die voorgevoelens bevestigd bij het zien van de film van de Taiwanese regisseur Hou Hsiao-hsien.

Technisch gezien is het een goede film: de opnamen zijn meestal prachtig om te zien, zowel wat de buiten- als de binnenlokaties betreft.
Het verhaal klinkt erg eenvoudig: een tienjarig meisje wordt ontvoerd en opgeleid tot een meedogenloze moordenares, om na die opleiding opdrachten te krijgen om wrede en corrupte lokale bestuurders om te brengen.
Als wij echter dit verhaal 'realiteit' zien worden op het witte doek, wordt het moeilijker om te volgen wat je ziet.
Wij begrepen vaak niet wat er gebeurde en hadden grote moeite om de verschillende personages uit elkaar te houden.
Als je geen liefhebber van de oosterse vechtkunst bent, heeft deze film je dus eigenlijk niet veel te bieden.

Plaza Futura - Filmkring Januari 2016

 

Toen ik na de voorstelling thuis kwam, zei ik tegen Enny oprecht: "Dit was een goede film met een goed verhaal. Ik heb ervan genoten."

De film van Grimur Hákonarson is het best te omschrijven als een episch verhaal.

Het speelt zich af op een afgelegen plek op IJsland, waar veeteelt - hier het houden van schapen -  het belangrijkste middel van bestaan is.

De film brengt ons in contact met twee van de boeren, broers, die echter al veertig jaar niet met elkaar meer spreken.

Het zijn ware rivalen, want zij hebben elk één van de beste rammen gefokt, zoals op jaarlijkse wedstrijd blijkt.

Helaas breekt in die tijd een gevaarlijke ziekte onder de schapen uit en moeten alle dieren uit voorzorg afgemaakt worden.

Deze drastische maatregel is de oorzaak van nog diepere conflicten tussen de broers, maar die uiteindelijk tot een soort samenwerking tussen hen beiden leidt.

Dit conflict is schitterend in de film uitgebeeld en veel te verrassend op hier te openbaren.

Mijn advies is dan ook: als je de kans krijgt ga deze film dan zien! 

Filmkring Plaza Futura - November 2015

Enny haalt opgelucht adem als ik na de voorstelling thuiskom.
Zij ziet aan mijn gezicht, dat ik andere ervaringen meebreng dan bij de twee vorige films.
Niet dat dat slechte films waren, maar deze sloot beter aan bij mijn gedachten over wat een goede film is.

De film "Publieke werken" van Joram Lürsen duurt bijna twee uur, maar ik heb hem geboeid zitten bekijken zonder op mijn horloge te kijken.
Het is dan ook een boeiend verhaal over een tweetal mensen die gebruik denken te kunnen maken van de omstandigheden om welvarend te worden.
Die omstandigheden hebben te maken met de bouw van het Victoria Hotel in Amsterdam en de erbarmelijke leefmogelijkheden van de turfstekers in Drente.
Één van de hoofdpersonen is een vioolbouwer die woont op de plaats waar het Victoriahotel zal worden gebouwd en de ander is een apotheker die denkt dat hij opkomt voor de arme mensen in de veenkolonies bij Hoogeveen.
Door de komst van een Amerkaanse neef in Nederland denken zij mogelijkheden te zien om de verwachte rijkdom van de vioolbouwer uit te laten groeien tot een reusachtig kapitaal.
Helaas loopt het allemaal anders dan zij denken ...

Zoals gezegd: ik vond het een boeiende film en wel zowel in zijn vormgeving als in de aankleding.
Ik kon mij zonder veel moeite gedurende bijna twee uur terugwanen in de wereld tussen 1880 en 1890.
Het is een film die ik best nog een tweede keer zou willen zien.
In ieder geval wil ik het boek van Thomas Rosenboom gaan lezen.

Filmkring Plaza Futura - Oktober 2015

De tweede film van dit seizoen is "Youth" van de  Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino.

In feite is het verhaal van de film simpel.

Wij worden geconfronteerd met twee oude heren die een langdurige "vakantie" in een luxueus Zwitsers kuuroord" doorbrengen.

Het zijn oude vrienden: een beroemde dirigent en een succesvol filmer.

De dirigent heeft een punt achter zijn carrière gezet, maar de cineast droomt nog altijd van een volgende film.

Zij hebben beide een bewogen leven achter zich en hebben hier diepe gesprekken over.

Mooi zijn de beelden waarbij zij wandelen door het schitterende stuk Zwitserland waarin het hotel gelegen is.

Er is dus alle gelegenheid om hier een schitterende film van te maken.

De bovengenoemde elementen leveren daar meer dan voldoende materiaal voor.

Voor regisseur Sorrentino is het echter niet genoeg.

Hij laat ons tal van onstuimige en oorverdovende beelden zien van het vermaak dat buiten de kuururen over de hoofden van de hotelgasten wordt uitgegoten.

Dat is niet nog niet voldoende, want wij zien ook talloze scenes die ontleend zijn aan de dromen van de hoofdpersonen.

Ook deze zorgen eveneens voor veel spektakel en lawaai.

De feitelijke plot van de film - die ik niet verraden zal - raakt hierdoor (in mijn ogen) volledig buiten zicht.

Ik zou zeggen: "Ga deze film inkorten door alle overbodige - er in feite niet toe doende - scenes eruit te gooien. Daardoor zal het feitelijke dramatische verhaal beter uit de verf komen."

Filmkring Plaza Futura - September 2015

De zomer is weer voorbij en dus is het winterseizoen is weer begonnen.

Vanmorgen zag ik de film "Dheepan". Hij gaat over drie Tamil- oorlogsslachtoffers uit Sri Lanka die alles op alles zetten om asiel te krijgen in Frankrijk. Om de kansen op een succesvolle oversteek te vergroten worden zij - drie willekeurige mensen - bijeengezet om een vals gezin te vormen. Een man, een vrouw en een jong meisje.

Na op deze wijze aan de ene oorlog te zijn ontsnapt vindt de ‘familie’ haar tweede beproeving in een gewelddadige betonnen buitenwijk van Parijs. Dit keer dus met elkaar als een geforceerd gezin. Hier in deze buurt geldt het recht van de sterkste, vol met onderhuidse spanningen van mensen die een nieuw leven proberen op te bouwen met de weinige middelen die ze hebben.

Het was een lange en aangrijpende film. Eerst de beelden van de vluchtelingen op Sri Lanka en daarna hun moeizame start in Parijs. Het gezin krijgt na deze aanloop woonruimte aangeboden in een faubourg en de 'vader' een baan als conciërge in de desolate flatgebouwen. Ondanks de geweldige taal- en andere problemen zien zij toch kans om zich te handhaven. Drugsbendes zorgen echter voor een overlast die zelfs uitloopt op massale vuurgevechten.

De film eindigt tamelijk abrupt met wat vreedzamere beelden in Engeland.

Dit gelukkige einde verhinderde niet dat ik de filmzaal in een nogal droefgeestige stemming verliet. In deze tijd met een groeiend vluchtelingenprobleem en vuurgevechten in onze eigen dorpen en steden is dat ook begrijpelijk.

Ik heb de film alleen met een groepje dames bekeken. Arianne had de voorstelling niet op tijd kunnen bereiken. Gelukkig stond zij na afloop in de hal op mij te wachten. Het deed mij goed om mijn gevoelens over de film met haar te kunnen delen.